Bizkaia eta bere askatasunak: eraberritutako Foruaren 500 urte

Zuzenbidean doktorea eta EHUko Zuzenbide Zibileko irakasle titularra. Bere ikerketaren ildo nagusia bioetika da eta gai horren inguruan hainbat monografia, artikulu zientifiko eta dibulgaziokoak argitaratu ditu. VI eta VII Europako Programa Marko-ko 4 ikerketa-proiektutan parte hartu du, baita Programa Nazionaleko hainbat ikerketa-proiektutan ere. New Yorkeko Hastings Center for Bioethics, Filadelfiako Unibertsitateko Center for Bioethics eta Bordeleko Unibertsitateko irakasle bisitaria izan da. Eusko Ikaskuntzako idazkari nagusia izan zen, eta ondoren Jakiundekoa, Zientzia, Arte eta Letren Akademiakoa. UPV/EHUko irakaskuntzako kalitate eta berrikuntzako errektoreordea 2008 eta 2012 urteen artean, eta hezkuntza-ereduaren garapenaz, kalitate-programez eta unibertsitateko irakasleen prestakuntza eta ebaluazioaz arduratzen da. 2013 eta 2015 urteen artean, Eusko Jaurlaritzako Unibertsitate eta Ikerketa sailburuordea izan zen.

EHUko Zuzenbidearen Historiako irakasle atxikia . Historian doktorea (EHU). TRANSIDER: “Transición y Derecho en el Atlántico ibérico: del orden tradicional a los órdenes legales (siglos XVIII-XIX)” (PID2021-128509NB-C21, MICIU/AEI/10.13039/501100011033 / FEDER, UE-k finantziatua) proiektuaren kidea naiz. Egun, euskal lurraldeen erakunde publikoak eta egitura juridikoak Antzinako Erregimenean eta Estatu liberalaren hasieran aztertzen ari naiz. Halaber, Bizkaiko Foru Berriaren edizioak, hedapena eta interpretazioak ikertzen.

Amaia Álvarez Berastegi Nafarroako Unibertsitate Publikoko / Universidad Pública de Navarrako irakasle iraunkor laborala da, Zuzenbide Sailari eta Zuzenbidearen eta Erakundeen Historiaren arloari atxikia. I-COMMUNITAS ikerketa-institutuko eta Hugo Grocio ikerketa-taldeko kidea da. Zuzenbidean doktorea da Ulsterreko Unibertsitatean, eta Kazetaritzan lizentziaduna Nafarroako Unibertsitatean. Bere ibilbide akademikoak zuzenbidearen historia, trantsizio-justizia, memoria historikoa, komunikabideak eta erakunde juridiko eta politikoen azterketa uztartzen ditu. Bere azken urteetako ikerketa Nafarroako historia juridiko eta instituzionalean, foruetan, memoria demokratikoan, Gerra Zibileko eta lehen frankismoko errepresioan eta emakumeek prozesu historikoetan izan duten parte-hartzean oinarritu da bereziki, besteak beste Gamazadaren testuinguruan. Bere lanen artean nabarmentzekoak dira Nafarroako Gorteei, LORAFNAri, Nafarroako konstituzio historikoari eta emakumeek Nafarroako foru-erregimenaren defentsan izan zuten parte-hartzeari buruzko azterlanak. Ekoizpen zientifiko zabala du, liburu kolektiboetan eta aldizkari akademikoetan argitaratutako lanekin. Bere ekarpen berrienen artean daude Desde un segundo plano: la participación de las

Edriga Aranburu Agirre Finantza eta Tributu Zuzenbidean doktorea da Deustuko Unibertsitatetik, Pontificia Comillas Unibertsitatetik eta Ramon Llull Unibertsitatetik. Deustuko Unibertsitateko Zuzenbide Zientzietako Ikerketako Unibertsitate Masterra du, baita Unibertsitate berdineko Zuzenbide Fakultateko Ekonomia Espezialitatea ere. 2019az geroztik, irakaslea da Deustuko Unibertsitateko EAZ-ADEko eta Zuzenbideko graduetan eta Deustuko Unibertsitateak Bizkaiko Abokatuen Elkargo Ohoretsuarekin batera duen Abokatutza eta Prokuradoretza Jarduerarako unibertsitate masterrean ere. EHUn ere klaseak eman izan ditu. Gaur egun, Deustuko Unibertsitateko Zuzenbide Fakultateko Aholkularitza Fiskaleko Masterreko zuzendaria ere bada.

Licenciado en Historia por la Universidad de Zaragoza y, después en Derecho por la de Barcelona, donde se doctoró, ha sido profesor de historia del Derecho tanto en Barcelona como en la Universidad del País Vasco. Catedrático de esta disciplina desde 2005, y jubilado desde 2023. Su primer libro se publicó en 1994 con el título, El Consejo Supremo de la Corona de Aragón (1494-1707), También es coeditor del libro, Forms of union: the British and Spanish monarchies in the seventeenth and eighteenth centuries, junto con John Elliott (Eusko Ikaskuntza- Sociedad de Estudios Vascos, San Sebastián, 2009). En lo que a Bizkaia se refiere, fue el editor del Escudo de la más constante fe y lealtad [de Vizcaya], con amplio estudio introductorio y comentarios y anotaciones al texto editado (Servicio de Publicaciones de la Universidad del País Vasco, 2015) y tiene en vías de publicación, ya próxima, la edición de Commentaria ad veram interpretationem et yntelligentiam Fori de Vicaya. Es autor de más de un centenar de artículos en revistas especializadas. Desde 2016 es Amigo de Número de la Real Sociedad Bascongada de los Amigos del País, y desde 2019 es Académico Correspondiente de la Real Academia de la Historia por Gipuzkoa.

Doctor en Historia por la UPV/EHU en 2012. Su tesis sobre el episcopado español entre 1760 y 1840 mereció el Premio Extraordinario. Investigador posdoctoral en el Centre d’Histoire “Espaces et Cultures” (CHEC) de la Universidad Blaise Pascal (2013-2015), ingeniero de estudios del Centre National de la Recherche Scientifique (2016-2016), investigador en el Institut d’Histoire de la Révolution Française (IHRF) de la Universidad Paris I-Panthéon Sorbonne (2016-2018). Desde 2018 es profesor de Historia Moderna en la UPV/EHU. Cuenta con más de 50 publicaciones, una parte importante de las cuales se encuentran en revistas bien posicionadas. Del mismo modo, ha publicado el resultado de sus trabajos en editoriales de Reino Unido, Italia y Francia (Seuil, Bloomsbury, Presses Universitaires de Rennes, Palgrave, G&B Press). En la actualidad trabaja en una revisión del colapso del Antiguo Régimen en las provincias vascas y, en paralelo, investiga sobre la concentración de la propiedad inmueble durante los siglos XVII y XVIII en el País Vasco, abordando la cuestión del aumento de la desigualdad con una amplia base empírica.

Licenciado en Derecho por la Universidad de Deusto (1996). Doctor en Derecho (2017) con la Tesis doctoral calificada Sobresaliente Cum Laude con el título “Estudio jurídico-institucional del Consulado de San Sebastián (1682-1829)” bajo la codirección de D. Gregorio Monreal Zia, Catedrático en la Universidad Pública de Navarra (UPNA) y Margarita Serna Vallejo, Catedrática en la Universidad de Cantabria. Es profesor colaborador a tiempo completo de Derecho Mercantil en la Facultad de Economía y Empresa de la EHU desde 2007. Formó parte del equipo de investigación del European Institute analizando la regulación sobre determinadas políticas europeas y, al mismo tiempo, profundizó en sus investigaciones sobre Derecho Mercantil en el Atlántico europeo. Ha sido investigador Visitante en la London School of Economics and Political Science, y docente en Hanze University Groningen, University of Applied Sciences, Groningen (Paises Bajos) y en la Berlin School of Economics and Law, Berlin (Alemania).

José Luis Aurtenetxe Goiriena zuzenbide publikoan, parlamentu-zuzenbidean eta euskal foru-erakundeetan espezializatutako jurista da. Bere ibilbide profesionalaren zatirik handiena Bizkaiko Batzar Nagusietan garatu zuen, eta bertan letradu nagusi gisa aritu zen 1984tik 2017ra. Bere ibilbidea estuki lotuta egon da aholkularitza juridiko-instituzionalarekin, foru ordezkaritza-ganberen funtzionamenduarekin eta euskal autogobernuaren azterketarekin. Batzar Nagusietan egindako lanaz gain, Eusko Jaurlaritzako Herrizaingo Saileko Araubide Juridikoaren zuzendaria izan zen; esparru horretatik, polizia-ereduari, segurtasun publikoari, polizia judizialari eta biktimei arreta emateari lotutako eztabaida eta lanetan parte hartu zuen. Bere ibilbidean zehar, zuzenbide publikoari, foru-araubideari eta parlamentu-antolaketari buruzko hainbat foro akademiko eta instituzionaletan parte hartu du. 2008an, Eusko Legebiltzarrak Auzitegi Konstituzionaleko magistratu izateko hautagai izendatu zuen, Senatuari zegokion berritze-prozeduraren barruan. Bere idatzizko ekoizpenak lurralde historikoetako batzar nagusiei, Euskal Autonomia Erkidegoko Autonomia Estatutuari, estatu autonomikoaren segurtasunari eta Auzitegi Konstituzionalak foru-lurraldeen eskubide

AYERBE IRIBAR, Mª Rosa Doctora en Historia por la Universidad de Barcelona y Profesora Titular de Historia del Derecho y de las Instituciones de la UPV/EHU. Su línea de investigación se ha centrado y centra en la Historia del Derecho Vasco, especialmente guipuzcoano. Premio Nacional de Heráldica 2008, es actualmente Directora del Boletín de la Real Sociedad Bascongada de los Amigos del País, que edita la Sociedad, y del Boletín de Estudios Históricos sobre San Sebastián y Gipuzkoa, que edita la Fundación Kutxa. Es, asimismo, Directora de la Colección de Fuentes Documentales Medievales del País Vasco, que edita la Sociedad de Estudios Vascos/Eusko Ikaskuntza, miembro fundador y directora de la Revista Iura Vasconiae que edita la Fundación para el Estudio del Derecho Histórico y Autonómico de Vasconia, y miembro Correspondiente por Gipuzkoa de la Real Academia de la Historia. Tiene en su haber más de 50 libros y 80 artículos, entre los que destacan los 43 volúmenes de la Colección de Juntas y Diputaciones de Gipuzkoa (1550-1700), que edita la Diputación Foral y las Juntas Generales de Gipuzkoa

UPV/EHUn Geografia eta Historian doktorea da, eta gaur egun Erdi Aroko Historiako irakaslea da unibertsitate berean; bertan, Letren Fakultateko dekano kargua ere betetzen du. Era berean, Durangoko Krimenaren Historiaren Zentroko zuzendari zientifikoa da. Aurretik, Parisko École des Hautes Études en Sciences Sociales erakundeko ikertzaile atxikia izan da, eta irakasle gonbidatua Europako hainbat unibertsitatetan: Sorbonan, Toulousen eta Bolonian, baita Moskuko Zientzien Akademian ere. Eusko Ikaskuntzako Historia-Geografia Saila ere zuzendu du, eta Eusko Ikaskuntzaren Vasconia. Cuadernos de Historia-Geografía aldizkaria ere gidatu du. Bere argitalpen ugarien artean honako monografia hauek daude: La Cárcel de Vitoria en la Baja Edad Media (1428-1530). Estudio Etnográfico, 1992; Marginación y exclusión social en el País Vasco, 1999; eta Los herejes de Durango y la búsqueda de la Edad del Espíritu Santo en el siglo XV, 2007.

Lartaun de Egibar Urrutia Zuzenbidearen eta Erakundeen Historiako irakaslea izan da Nafarroako Unibertsitate Publikoan / Universidad Pública de Navarra-n. Bere ibilbide akademikoa Zuzenbidearen eta Erakundeen Historiaren arloan kokatzen da, eta arreta berezia jarri du euskal zuzenbidean eta erakunde juridikoetan. Deustuko Unibertsitatean doktorea da. 1999an defendatu zuen doktorego-tesia, Representación y representatividad de las instituciones de gobierno en el Señorío de Bizkaia en el siglo XIX izenekoa, María Ángeles Larrea Sagarmínagaren zuzendaritzapean. Tesiak bikain cum laude kalifikazioa lortu zuen, eta ondoren, 2009an, liburu gisa argitaratu zuen Vasconiako Zuzenbide Historiko eta Autonomikoaren Azterketarako Fundazioak. Bere ikerketa-lana, nagusiki, euskal zuzenbide historikoan, foru erakunde-sisteman eta Bizkaiko nahiz Nafarroako historia juridiko-politikoan oinarritu da. Bere lanen artean nabarmentzekoak dira euskal eremuko sistema napoleonikoari buruzko azterlanak, Bizkaiko Jaurerriko erakundeei buruzkoak, Nafarroako Foru Orokorrari buruzkoak eta Bizkaiko elizate historikoaren udal-antolaketari buruzkoak. Argitalpenak egin ditu hainbat aldizkari eta obra akademikotan, besteak beste Historia Constitucional, Iura Vasc

Camilla de Freitas Macêdo, nacida en 1992 y de nacionalidad brasileña, es doctora por la Leibniz University Hannover. Está vinculada a la Philosophische Fakultät, concretamente al Historisches Seminar, donde desarrolla su trayectoria académica en el ámbito de la historia del derecho. Cuenta con identificación ORCID 0000-0001-5896-8987 y su correo institucional es camilla.de.freitas.macedo@hist.uni-hannover.de.

Profesor Titular de Historia del Derecho de la Universidad del País Vasco desde 2004. Licenciado en Historia por la Universidad de Salamanca (1989) y Licenciado en Derecho por la Universidad Autónoma de Madrid (1997); Master of Arts in European Studies por la Universidad de Lovaina (Bélgica) (1990) y Doctor por la Universidad de Bolonia (Italia) (1992). Es, desde 2018, secretario de la revista e-Legal History Review. Ha impartido cursos de master y doctorado en la Universidad de Mesina (2009-2012) y clases de licenciatura y doctorado en las Universidades de Milán (2018 y 2019) y Bolonia (2019). En la actualidad forma parte del Consiglio di dottorato della Università degli Studi di Milano. Tiene acreditados 4 sexenios de investigación (el último de 2016-21). Ha obtenido el premio Rafael Altamira de Investigación de la Facultad de Derecho de la Universidad Complutense de Madrid (2016). Ha participado como investigador en 8 proyectos estatales. Es autor de dos monografías y coautor del manual Historia de la Administración en España. Mutaciones, sentido y rupturas (primera edición 2018 y segunda de 2022), además de serlo de diferentes capítulos de libros y artículos en revistas especializadas.

Doktoregaia Enpresa Zuzenbidea eta Zuzenbide Zibila departamentuan, EHUn. Zuzenbide gradua eta abokatutza masterra burutu zituen Deustuko Unibertsitatean, Ondoren, Soziologia Juridikoari buruzko Nazioarteko masterra egin zuen International Institute for the Sociology of Law-n.

Zuzenbide Zibileko irakasle titularra. UPV/EHUko Berdintasunerako zuzendaria (2017-2021). Unibertsitateko Espezialista Tituluaren (bi edizio) eta Etengabeko Prestakuntza Masterraren zuzendaria INDARKERIA MATXISTAK: SAREKO ESKU-HARTZEA. HAURREN ETA NERABEEN AURKAKO SEXU-ERASOAK Unibertsitate Hedapenerako Ikastaroaren zuzendaria (hiru edizio). UPV/EHUko Giza Eskubideen Unesco Katedrako kidea. Euskal Zuzenbide Zibileko Batzorde Autonomikoko kidea, Legebiltzarreko eta Eusko Jaurlaritzako aholkulari dena.

Profesor Ayudante Doctor de Historia del Derecho en la UPNA-NUP. Graduado en Derecho, máster en Historia, Espacio y Patrimonio y doctor en Historia del Derecho. Su tesis doctoral fue calificada con sobresaliente cum laude y reconocida por la Sociedad Española de Historia del Derecho con el Premio a la Mejor Tesis Doctoral defendida en los cursos 2022/2023 y 2023/2024. Su principal línea de investigación se centra en la administración de justicia, el derecho y el régimen jurídico-político foral de Navarra entre la Edad Media y finales del siglo XIX. Es autor de más de 20 publicaciones en editoriales y revistas científicas, y ha editado diversas fuentes jurídicas navarras, como las Ordenanzas del Consejo Real de Navarra de 1622 o, junto a Roldán Jimeno, la Recopilación de Leyes de Navarra de Antonio Chavier de 1686

Mikel Mancisidor Zuzenbidean lizentziatua da, Nazioarteko Harremanetan eta Diplomazian doktorea eta historioan doctorea. NBEko DESC Batzordeko Zientzia eta Giza Eskubideei buruzko Iruzkin Orokorraren errelatore izan da (batzorde horretako kide da 2013tik). Nazioarteko Zuzenbideko eta Giza Eskubideen Nazioarteko Zuzenbideko irakaslea izan da Deustun, American Universityn eta René Cassin Institutuan. 2013ko Eskubideen Urrezko Domina eta 202ko Eusko Ikaskuntza - Euskadiko Kutxa Humanitate Saria ditu.

EHUko Zuzenbidearen Historiako irakasle atxikia . Historian doktorea (EHU). TRANSIDER: “Transición y Derecho en el Atlántico ibérico: del orden tradicional a los órdenes legales (siglos XVIII-XIX)” (PID2021-128509NB-C21, MICIU/AEI/10.13039/501100011033 / FEDER, UE-k finantziatua) proiektuaren kidea naiz. Egun, euskal lurraldeen erakunde publikoak eta egitura juridikoak Antzinako Erregimenean eta Estatu liberalaren hasieran aztertzen ari naiz. Halaber, Bizkaiko Foru Berriaren edizioak, hedapena eta interpretazioak ikertzen.

Zuzenbidean lizentziaduna eta Ekonomian diplomatua da Universidad de Deusto-n (1966), eta Zuzenbidean doktorea Universidad Complutense de Madrid-en (1973). Historia del Derecho-ko katedraduna izan zen Universidad del País Vasco-n (1978-1995), eta, 1995etik, Historia del Derecho-ko katedraduna da Universidad Pública de Navarra-n. Irakasle gonbidatua izan da Universidad de California en Berkeley-n eta Universidad París XII-n, gaur egun Université Paris-Est Créteil Val-de-Marne denean. Foralitateari eta euskal pentsamendu politiko tradizionalari buruzko obra zabalaren egilea da. Nabarmentzekoak dira haren doktore-tesia, Las instituciones públicas del Señorío de Vizcaya (hasta el siglo XVIII). Bilbao: Diputación de Vizcaya, 1974; The Old Law of Bizkaia (1452). Reno: Center for Basque Studies, University of Nevada, 2005; eta Fuentes del derecho histórico de Bizkaia. Madrid: Agencia Estatal Boletín Oficial del Estado, 2021. Jakiunde-ko kidea da —Academia de las Ciencias, de las Artes y de las Letras—, eta kide osoa da Real Sociedad Bascongada de Amigos del País-en, Société d'Histoire du Droit-en eta Association Française des Historiens des Idées Politiques-en. Halaber, Anuario de Historia del Derecho Español-eko eta Historia del Derecho

UPV/EHUko Zuzenbidearen Filosofiako irakaslea, Zuzenbidean doktorea Europako Unibertsitate Institutuan (EUI, Florentzia, Italia), LLM Nazioarteko Zuzenbidean eta Europako Zuzenbide Konparatuan (EUI), MA nazioartekoa Soziologia Juridikoan (IISJ-UPV/EHU). Oñati Communityko koordinatzailea (IISJ) eta doktoratu ondoko ikertzailea izan da Baionako Zuzenbide Fakultateko Centre de Documentation et de Recherches Européennes (CDRE) zentroan. Université de Pau et des Pays de l 'Adour (UPPA) unibertsitatean eta Bordeaux Montaigne Unibertsitatean irakatsi du. Bere ikerketa-ildoen artean, hizkuntza gutxituen eskubideak, azterketa sozio-juridikoa, herritarren azterketa eta mugaz gaindiko lankidetza nabarmentzen dira.

Bizkaiko Foru Aldundiko Kultura Ondare Zerbitzuko burua. Bizkaiko Ondare Etnografikoaren arduraduna BFA-BFAn. Historialaria, Artearen Historiako irakaslea Bergara-UNEDen. Euskal Arkitektura tradizionalaren Historian aditua, gaiari buruzko argitalpen espezializatu askoren egilea. Euskal Historia eta Kulturaren dibulgatzaile zientifikoa telebistarako ehunka hitzaldi eta dokumental saiotan (Una Historia de Vasconia; Euskal Herria, Mirada Magica; Ibilbideak Euskal Herriaren alde). Boise State Universityko (AEB) Basque Studies Centerreko zuzendari ohia. Amaiurko Gazteluko Operazio zuzendari ohia, turismo berde eta kulturaleko zentrala Euskal Herrian.