Aupa Etxebestetik Maspalomasera: euskal zinemak 20 urte (2005-2025)

(Bilbo, 1986), EHUko Ikus-entzunezko eta publizitate saileko irakaslea, NOR ikerketa taldeko kidea. Euskal zinemaren historia, eta hizkuntza gutxituen ikus-entzunezko sistemak ditu ikerlerro nagusi. Zinemagile gisa ere ezaguna, 9 film dokumental luze, fikziozko film luze bat eta dozena erdi fikzio labur zuzendu ditu. Sei liburu idatzi ditu zinema eta memoria arloei buruz, azkenak "Irudiz eta euskaraz: gure zinemaren hizkuntza, gure hizkuntzaren zinema" (2022) eta "Joseba Sarrionandiaren zinema paperak" (2025) dira.

(Zarautz, 1991). EHUko Ikus-entzunezko Komunikazio eta Publizitatea Saileko irakaslea. Gizartea, Politika eta Kulturan doktorea da eta Diskurtso Ikasketen, analisi narratiboaren eta Kultur Ikasketen artean kokatzen dira bere ikerketak. Akademian jardun aurretik, 2010etik 2018ra Berria egunkarian aritu zen kazetari gisara, nagusiki nazioarteko politikako gaiak eta generokoak landuz. 'Nik sinesten dizut: bortxaketaren kultura eta sanferminetako kasua' (Elkar-Txalaparta, 2019) eta 'Diskurtsoaren Analisia Gizarte Zientzietan: oinarrizko kontzeptu eta tresnak' (UEU-EHU, 2025) liburuen egilea.

Euskal idazlea eta EHUko Ikus-entzunezko Komunikazioko irakaslea. Bi ipuin-liburu argitaratu ditu: Sua Falta Zaigu (Elkar, 2007) eta Habitat (Elkar, 2009), baita haur eta gazteentzako zenbait istorio ere, Amaia Lapitzen abentura-saga nabarmentzen delarik. 2015ean bere lehen nobela argitaratu zuen, Atertu arte Itxaron, hainbat hizkuntzatara itzulia eta irakurleek emandako 111 Akademia saria jaso zuena. 2018an argitaratu zen Amek ez dute, dagoeneko 12 hizkuntzatan argitaratua eta Mar Coll zinemagileak zinemara egokitua. 2022an Berriz zentauro argitaratu zen, etorkizuneko Paris batean kokatutako fikzio espekulatiboa. Ipuin-antologia eta zinemari buruzko saiakeretan parte hartu du, eta Eneagrama elkarrizketa kulturalen bideopodcasta zuzentzen eta aurkezten du. Bere laugarren nobela argitaratu berri du, Barne zerbitzuak, gerra zibilaren osteko espioitza-istorio bat.

Filmografia (besteak beste): Aupa Etxebeste (2005), Arriya (2011), Handia (2017), Oreina (2018), Agur Etxebeste (2019), Zeru ahoak (2025).

Filmografia (besteak beste): Irati (2023), Azken erromantikoak (2024), Bidean (2024), Bariazioak (2025), Aro Berria (2025),

Ekonomia Zientzietan lizentziaduna. EHUn irakasle 1987tik hona, Gizarte eta Komunikazio Zizentzien Fakultatean. Kultur industrien eta ikus-entzunezko sistemen egituran espezializatua. NOR ikerketa talde kontsolidatuko kide da, eta, besteak beste, Euskal Hedabideen Behategiaren sustatzaileetako bat izan da. Kulturgintza, hedabideak, ikus-entzunezkoak eta euskara eta hizkuntza gutxituen arteko harremanaren gainekoak izan dira bere azken ikerketa lanak. Kulturaren Euskal Kontseiluko kide izan da, eta ikus-entzunezko proiektuak ebaluatzeko hainbat batzordetan parte hartu izan du, bai ICAArentzat eta baita Eusko Jaurlaritzarentzat ere. Filmen ekoizpenean ere ibilia da eta, besteak beste, Beti bezperako koplak, Areka, Miraila, Ehiza eta Hirian ibiltzeko jarraibideak film laburren ekoizle exekutiboa izan da.

Filmografia (besteak beste): Regina (2019), Hemen gaur berriz (2020), Berak baleki (2021), Kinka (2021), Irrits (2022), Betiko gaua (2023), Azken erromantikoak (2024), Maspalomas (2025), Gaua (2025), Geratzen den hori (2025)

Filmografia (besteak beste): Nur eta herensugearen tenplua (2017), Lur eta amets (2020), Orkestra lurtarra (2022), Black is beltza II: Ainhoa (2023).

Magdalena Anna Gajewska Literaturan doktorea da Varsoviako Unibertsitatean, ahozko euskal literaturaren berrinterpretazio zinematografikoei buruzko tesi batekin. Iberiar Filologian masterra du eta Gizarte eta Kultura Antropologian eta Iberiar Ikasketetan graduatua da unibertsitate berean. (Otra)Iberia unibertsitate arteko ikerketa-taldeko kide da, eta iberiar hizkuntza eta kultura gutxituak aztertzen ditu. Ikerketa eta artea barne hartzen dituzten kultur proiektuetan parte hartu du, eta 2022tik 2023ra bitartean Alter Iberia Elkartearen buru izan zen, Iberiar penintsulako hizkuntza eta kultura periferikoak Polonian zabaltzeko.

Historia lizentziaduna da, eta Kultura, Artea eta Gizartea masterra du egina, biak Paueko eta Aturrialdeko Unibertsitatean. Zientzia Politikoetan eta ikus-entzunezkoetan doktorea da Euskal Herriko Unibertsitatean eta Bordeleko Unibertsitatean: 2023an Hizkuntza gutxituak eta ikus-entzunezkoak Frantzian. Euskal zinemaren garapena eta haren aldeko lurralde politika publiko baten genesia Ipar Euskal Herrian (2015-2023) doktorego tesia defendatu zuen, Iparraldeko zinemaren egoeraren analisia bat ekarriz, eta euskal zinemaren garapenaren alde lan eginez. Gaur egun, zientzia bitartekari bezala lanean ari da, Bidarteko Biharamunen Lantegia kooperatiban.

2020. urtetik Euskal Herriko Unibertsitateko irakaslea da Ikus-entzunezko Komunikazioa eta Publizitatea Sailean, eta 2025ean amaitu du genero‑ikuspegitik egindako ekoizpen exekutiboari buruzko bere tesia. 2011n ekoizpen‑ibilbidea hasi zuenetik, dozenatik gora zinema‑dokumentaletan eta RTVE, Canal+, TVC eta ETB bezalako kateentzako hainbat telebista‑proiektutan aritu da ekoizle gisa. Espainiako Zinemaren Arte eta Zientzien Akademiako kide izateaz gain, Estatu Espainoleko Ekoizle Elkartearen (EGEDA) eta Euskal Ekoizle Elkartearen (EPE‑IBAIA) kidea da. 2025ean Europako nazioarteko ekoizpenean prestakuntza eta garapen profesionalerako EAVE Producers programa ospetsuan partaide gisa hautatua izan zen.

(Bilbo, 1986), EHUko Ikus-entzunezko eta publizitate saileko irakaslea, NOR ikerketa taldeko kidea. Euskal zinemaren historia, eta hizkuntza gutxituen ikus-entzunezko sistemak ditu ikerlerro nagusi. Zinemagile gisa ere ezaguna, 9 film dokumental luze, fikziozko film luze bat eta dozena erdi fikzio labur zuzendu ditu. Sei liburu idatzi ditu zinema eta memoria arloei buruz, azkenak "Irudiz eta euskaraz: gure zinemaren hizkuntza, gure hizkuntzaren zinema" (2022) eta "Joseba Sarrionandiaren zinema paperak" (2025) dira.

Filosofian doktore La Comedia Documental: un estudio sobre la presencia y ausencia de comicidad en el cine-documental tesiarekin (UAB, 2020) eta Ikus-entzunezko komunikazioan lizentziadun (Mondragon Unibertsitatea, 2012), egun Euskal Herriko Unibertsitateko irakaslea da Balioen Filosofia eta Gizarte Antropologia sailean. Estetika eta Arteen Teoriaren esparrutik hainbat artikulu argitaratu ditu umorea, argazkigintza edota irudi-dokumentalaren etika eta estetikari buruz, eta baita kongresu espezializatuetan hitzaldiak eman. Ikus-entzunezko sortzaile gisa ¿Cómo que cómo como? (2013), La vida al frontó (2014), Irudi-Bertsoa (2014), Artea eta Kultura (2017) eta Suargi (2017) film laburrak zuzendu ditu.

Filmografia (besteak beste): Gure oroitzapenak (2018), Nire eguneroko maitea (2020) Karpeta urdinak (2022), Muga (2022), Bizkarsoro (2023), Mirande, film bat egiteko zirriborroa (2023), Ximinoa (2024)

Filmografia (besteak beste): Handia (2017), Errementari (2017), Soinujolearen semea (2019), Hil kanpaiak (2020), Irati (2022), Karmele (2025)

(Zarautz, 1991). EHUko Ikus-entzunezko Komunikazio eta Publizitatea Saileko irakaslea. Gizartea, Politika eta Kulturan doktorea da eta Diskurtso Ikasketen, analisi narratiboaren eta Kultur Ikasketen artean kokatzen dira bere ikerketak. Akademian jardun aurretik, 2010etik 2018ra Berria egunkarian aritu zen kazetari gisara, nagusiki nazioarteko politikako gaiak eta generokoak landuz. 'Nik sinesten dizut: bortxaketaren kultura eta sanferminetako kasua' (Elkar-Txalaparta, 2019) eta 'Diskurtsoaren Analisia Gizarte Zientzietan: oinarrizko kontzeptu eta tresnak' (UEU-EHU, 2025) liburuen egilea.

Nekane E. Zubiaur Gorozikak (Bilbo, 1979) Euskal Herriko Unibertsitatean (EHU) lortu zuen Ikus-entzunezko Komunikazioan doktoretza, eta irakasle agregatua da bertako Ikus-entzunezko Komunikazioa eta Publizitatea sailean. Euskal zinema eta zinema espainiarra ditu aztergai nagusi historiografiaren eta analisi filmikoaren ikuspegietatik. Zenbait artikulu argitaratu ditu Signa, Fotocinema, Jakin, Uztaro, Zer edo Arte, individuo y sociedad aldizkari zientifikoetan, besteak beste, baita kapituluak ere Euskadiko Filmategiak, Filmoteca Españolak, Cátedrak edo Institut Valencià de Culturak kaleratutako liburu kolektiboetan ere. Horrez gain, honako liburuen egile da: Anatomía de un cineasta pasional. El cine de Manuel Mur Oti (Shangrila, 2013), Peter Weir (Cátedra, 2013) eta Cortometrajes de Kimuak. Semillas del cine vasco (Comunicación social, 2014, Ainhoa Fernández de Arroyabe eta Iñaki Lazkanorekin batera).